بهانه تویی

بهانه تویی مهربانم !

گل ها ! دشت ها ! که می خندند بهانه شان تویی ! می دانی که زیبایی نام تو آن ها را این چنین خندان ساخته است ! سرود عاشقی سر می دهند !

باران چه شوقی دارد وقتی تو را تسبیح می گوید و زندگی بخش می شود ! بهانه اش تویی !

دلها که چراغانی می شوند نام تو را می نوازند ! تویی بهانه زیبایی ها!!

سرود عاشقی ! یعنی خشنودی و رضای تو !

پرهیزکاری ! اخلاص ! یقین ! بهانه که تو باشی ! هستند ، زیبا !!!